Nang lumingon si Adrian sa kanan, parang binuhusan siya ng malamig na tubig. Ang ngiting kanina lamang ay may halong kayabangan ay biglang naglaho at napalitan ng panginginig ng mga labi.
Hindi ordinaryong tao ang nakatayo roon.
Si Don Fernando Villanueva—ang aking ama, at nag-iisang may-ari ng Villanueva Maritime Group, ang kumpanyang nagmamay-ari ng cruise line kung saan nagtatrabaho si Adrian.
Kasama ng aking ama ang kanyang legal counsel at dalawang security personnel. Ang mukha ni Papa ay seryoso, madilim, at nag-uumapaw sa galit habang dahan-dahang naglalakad palapit sa amin. Si Papa ang taong nagbigay ng tiwala kay Adrian. Siya ang pumirma sa promotion nito bilang senior guest relations officer, at siya ring nag-apruba ng mga pabor na hiningi ni Adrian para mas mapabilis ang kanyang karera.
“A-Amang… Sir?” utal-utal na sabi ni Adrian, habang mabilis na binawi ang kamay na nakahawak kay Bianca. Ang kaninang mayabang na tono ng kanyang boses ay naging parang basang sisiw.
“Adrian,” malamig na sambit ng aking ama. Ang kanyang boses ay mababa ngunit sapat para marinig ng mga taong nag-aabang din sa pantalan. “Magandang araw sa iyo. Mukhang napakaganda ng pagsalubong mo sa aking anak at mga apo.”
Napalunok si Adrian. Namumula na ang mukha niya hindi dahil sa init kundi sa matinding takot. “H-Hindi po ito ang iniisip ninyo… S-Si Bianca po ay… kasamahan lang—”
“Huwag kang magsinungaling sa harap ko,” putol ni Papa. “Kanina pa kami narito. Napanood namin ang bawat detalye ng iyong pagtataksil habang ang aking anak ay nagpapakahirap sa pagpapalaki sa inyong mga anak.”
Si Bianca naman, na kanina ay mayabang at mapang-insulto pa, ay biglang napaatras. Nang marinig niyang ang kausap ay ang may-ari mismo ng kumpanya, namutla ito at agad binitbit ang kanyang maleta na para bang gustong maglaho sa kinatatayuan niya.
“Sir, Mr. Villanueva, hindi ko po alam na—” nanginginig na simula ni Bianca.
“Miss Santos,” malamig na sabi ni Papa habang nakatingin nang diretso kay Bianca. “Opo, kilala ko kayo. Ikaw ang junior housekeeping supervisor na nakapasa sa evaluation para sa permanent transfer sa aming luxury fleet sa Europe, hindi ba?”
Nanlaki ang mga mata ni Bianca sa gulat.
“Wala na ang transfer na iyon,” dugtong ni Papa nang walang emosyon. “At bukas na bukas din, sisimulan na ang imbestigasyon ng HR tungkol sa paglabag mo sa Code of Ethics ng kumpanya laban sa fraternization ng mga empleyado habang nasa duty.”
Napaiyak si Bianca. “Sir, please… trabaho ko lang po ang nakasalalay dito—”
“Dapat naisip mo ‘yan bago ka pumatol sa may pamilya,” malamig kong sabi habang inaayos ang pagtulak sa stroller nina Sofia at Samantha.
Bumaling naman si Papa kay Adrian. Ang mga mata ng aking ama ay tila punyal na tumatagos sa kaluluwa ng aking asawa.
“Adrian, pinagkatiwala ko sa iyo ang aking kumpanya. Ibinigay ko ang lahat ng suporta para sa pamilyang binuo ninyo ni Mara. Ngunit pinatunayan mo na walang silbi ang posisyon at dangal kung wala kang paninindigan.”
“Dad, please… patawarin ninyo ako. Si Mara… Mara, tulungan mo ako, kausapin mo si Daddy, huwag ninyong sirain ang buhay ko…” lumuluhod na pagmamakaawa ni Adrian sa harap ko, habang kinakaladkad ang sarili papalapit sa stroller.
Umiling ako. Tiningnan ko siya nang may matatag at malamig na paninindigan. Ang mga luha ng kirot kanina ay napalitan ng kapayapaan sa loob ng aking dibdib.
“Wala ka nang dapat ipagpilitan, Adrian,” mahinahon kong tugon. “Binigay ko sa iyo ang anim na taon ng katapatan, ang pag-iintindi sa bawat Pasko at kaarawan na wala ka, at ang paghihintay habang iniluluwal ko ang ating mga anak nang mag-isa. Pero pinili mong itapon ang lahat ng iyon para sa panandaliang sarap.”
Tumayo si Papa at hinawakan ang aking balikat. “Umuwi na tayo, Mara. Handa na ang mga abogado ko para sa annulment at total revocation ng lahat ng ari-arian na naibigay ko sa kanya sa ilalim ng pangalan ninyo.”
Nang marinig iyon ni Adrian, napaupo siya sa semento ng pantalan. Sumabog siya sa pag-iyak—hindi dahil sa pagsisisi sa akin o sa mga bata, kundi dahil alam niyang sa loob lamang ng ilang minuto, nawala ang lahat ng kanyang pinaghirapan: ang trabaho, ang pera, ang posisyon, at ang magandang kinabukasan.