
Makalipas ang ilang buwan, dumating na ang pinakahihintay ko. Nagbaba na si Jake ng barko. Hindi ko maipaliwanag ang kaba at saya na naramdaman ko noong araw na sinundo ko siya sa terminal. Totoo nga ang sinabi niya—mas guwapo at mas matangkad siya sa personal. Nang makita niya ako, agad niya akong tinakbo at niyakap nang mahigpit. Doon ko naramdaman ang totoong init ng pagmamahal na sa screen lang ng cellphone ko dati nasasaksihan.
Hindi na nagpatumpik-tumpik pa si Jake. Tulad ng pangako niya, sumama siya sa bahay namin kinabukasan para pormal na humingi ng kamay ko kina Inay at Itay. Nabigla pa ang mga magulang ko dahil napakabilis ng mga pangyayari, pero nang makilala nila si Jake at makita ang sinseridad nito, pumayag din sila. Maayos ang pamilya ni Jake, at kitang-kita namin na responsable siyang lalaki.
Wala pang tatlong buwan ang lumipas mula nang magkita kami sa personal, nagpakasal na kami. Simple lang ang naging kasihan namin—isang sibil na kasunod ay handaan kasama ang malalapit naming kamay at kaibigan. Masayang-masaya ako. Pakiramdam ko, ako na ang pinakamaswerteng babae sa buong mundo. Guwapo ang asawa ko, mabait, may magandang trabaho, at halatang mahal na mahal ako.
Pero lumipas ang unang gabi namin bilang mag-asawa… walang nangyari.
Inisip ko noon, pagod lang si Jake sa biyahe at sa mga nagdaang asikaso sa kasal. Normal lang naman siguro iyon.
Ngunit lumipas ang mga sumusunod na araw, at naging isang buwan na ang aming pagsasama bilang mag-asawa… ganoon pa rin. Magkatabi kami sa kama gabi-gabi. Niyayakap niya ako habang natutulog, hinahalikan sa noo tuwing gigising, at ipinagluluto pa kung minsan. Pero pagdating sa intimate na bahagi ng pagsasama, parang may pader na hindi niya magawang tawirin. Tuwing hahalik ako nang masubsob o yayakap sa kaniya nang may pagnanasa, marahan niya akong hinahawi, ngingiti nang tipid, at sasabihing, “Matulog na tayo, Love, pagod lang ako.”
Sa simula, pinilit kong intindihin. Pero habang tumatagal, nagsimula nang pumasok ang iba’t ibang pagdududa sa isip ko.
Bakit kaya? May mali ba sa akin? Pangit ba ako sa paningin niya? O kaya naman… may iba ba siyang mahal? Isang lihim na karelasyon na hindi ko alam? O baka naman… bakla siya?
Unti-unting kinain ng mga tanong na ito ang sistema ko. Madalas akong magmukmok sa kusina habang naghuhugas ng pinggan, nag-iisip kung saan ako nagkulang. Minsan pa nga, habang natutulog siya sa tabi ko, tahimik akong umiiyak dahil sa pangungulila sa atensyon na inaasahan ko bilang isang legal na asawa. Mahal ko si Jake, pero ang sitwasyon namin ay unti-unti nang sumasakal sa emosyon ko. Hindi ko na kaya pang sarilinin ang bigat sa dibdib ko.