Napatulala si Bautista. Ang kaninang mayabang na ngiti sa labi ng security chief ay tuluyang naglaho, napalitan ng panginginig ng mga tuhod.
“P-Presidente po?” utal-utal niyang tanong habang pinapawisan ng malamig. “S-Sir… hindi ko po alam… Akala ko po—”
“Akala mo ay pwede ka nang mag-hari-harian dito?” malamig na putol ni Atty. Salcedo. “Hindi mo man lamang tiningnan ang schedule ng pagdating ng opisyal na pinuno ng ating pamantasan. At ngayon, nagpasya kang utusan siyang lumuhod at durugin ang kanyang mga personal na gamit?”
Nanginginig na lumingon si Bautista kay Chloe, nagbabakasakaling may sasabihin ang dalaga para ipagtanggol siya. Ngunit si Chloe ay nakatayo pa rin sa tabi, namumutla at tila binagsakan ng langit at lupa.
“Chairman Salcedo, kasalanan po niya ito!” sigaw ni Chloe, pilit na ibinabalik ang tapang kahit nanginginig na ang boses. “Siya ang nauna! Pareho kami ng damit, tapos pinalalabas niyang peke ang sa akin! Hindi po siya nababagay rito!”
Hindi sumagot si Chairman Salcedo. Sa halip, tumingin siya sa akin, humihingi ng pahintulot kung paano ko gustong aksyunan ang sitwasyon.
Tumalikod ako sandali, pinulot ang aking basag na cellphone, at dahan-dahang pinulot ang ilang perang ibinato sa akin ni Chloe. Tumayo ako nang tuwid, tinignan nang diretso sa mata ang nagmamalaking estudyante.
“Tama ka, Chloe,” malamig kong sabi. “Hindi nga ako ang kasali sa mundo ng mga taong ang tingin sa kapwa ay basura lamang.”
Bumaling ako kay Chairman Salcedo. “Eduardo, simulan na natin ang araw na ito. Una sa lahat, gusto ko ng emergency meeting ng Board of Regents sa loob ng dalawampu’t apat na oras.”
“Masusunod, Madam President,” tugon ni Salcedo.
“Pangalawa, suspindihin si Orlando Bautista nang walang suweldo habang isinasailalim sa malalim na imbestigasyon ang buong security department dahil sa pang-aabuso sa kapangyarihan.”
Napaluhod si Bautista sa semento, umiiyak at nagmamakaawa. “Maawa na kayo, Madam President! May pamilya po ako—”
“Dapat naisip mo rin ang mga taong inalisan mo ng dignidad bago mo sila hinusgahan,” sagot ko.
At panghuli, ibinaling ko ang tingin kay Chloe. “At tungkol kay Miss Chloe Aragon… simula sa araw na ito, ipinagbabawal ang kanyang pagpasok sa campus habang hinihintay ang pormal na desisyon ng Disciplinary Committee para sa kanyang expulsion.”
“Hindi mo ako pwedeng i-expel!” sigaw ni Chloe, nanginginig ang buong katawan. “Si Uncle Victor ang magpapatalsik sa inyo rito! Titingnan ko kung makatagal kayo kahit isang linggo!”
Ngumisi ako nang bahagya.
“Ah, si Mr. Victor Aragon,” sambit ko habang iniayos ang aking shoulder bag. “Mabuti at binanggit mo siya. Sabihin mo sa iyong tiyuhin na maghanda na rin. Dahil ang mga dokumento tungkol sa mga pekeng bidding at nakulimbat na pondo para sa mga gusali ng unibersidad ay nasa mesa ko na. At sa susunod na oras, hindi lamang ang pangalan niya ang mabubura sa pamantasang ito, kundi pati na rin ang buong impluwensya ng pamilya ninyo.”
Nanlaki ang mga mata ni Chloe. Napalayo siya sa akin na parang nakakita ng multo.